Ο καλύτερός μου φίλος είναι τέλειο παιδί. Πανέξυπνος, δοτικός, ολίγον τι γκρινιάρης αλλά το προσπερνάμε, τρυφερός, καλλιεργημένος. Επίσης είναι και γαμίκουλας επειδή είναι κούκλος, αλλά αυτή την περίοδο τον έχουμε δώσει, προς απελπισίαν κάμποσων θηλυκών.Αν θα έπρεπε να τον περιγράψω με μία μόνο λέξη, θα έλεγα «ζεστασιά». Είναι απ' τα πλάσματα που δεν εγκλωβίζουν τα αισθήματα μέσα τους, αλλά εκφράζουν άμεσα αυτά που νιώθουν, και ιδιαίτερα την αγάπη τους. Όταν είμαστε μαζί νιώθω ακριβώς αυτό: ότι η ζεστασιά ξεχειλίζει, με ηρεμεί, με κάνει να νιώθω ασφάλεια. Μπαίνω στο αμάξι, κλείνω την πόρτα και ξέρω πως δεν πρόκειται να με πειράξει κανείς.
Δεδομένης της σχέσης που έχουμε κι επειδή πολλά βλέπουν τα μάτια μας πλέον, θα ήταν θαυμάσια ιδέα στα τριάντα μας να παντρευτούμε, να αραδιάσουμε δυο παιδιά και να συνεχίσουμε τη ζωή μας όπως και πριν, αλλά με όλα τα πλεονεκτήματα που προσφέρει ο γάμος (ξέρετε τώρα, δάνεια, τέλος η μίρλα για εγγόνια και τα λοιπά). Το έχουμε ερευνήσει αυτό το ενδεχόμενο, αλλά προέκυψε κώλυμα. Διότι όταν κάνεις παιδιά πρέπει να τους δώσεις και μια ανατροφή, για την οποία καλό θα ήταν να συμφωνείς με τον άλλον, άμα δεν θες να σου καταλήξουν μουρλά.
Κι εδώ τελειώνει αυτή η φλύαρη αλλά χρήσιμη εισαγωγή.
Γιατί ο κολλητός μου, αυτό το τέλειο παιδί, δεν γουστάρει μετανάστες. Δεν μπορεί να περπατάει στο δρόμο και να βλέπει Πακιστανούς - του χαλάνε το κάδρο.
Υπάρχουν χίλιοι λόγοι για να αντιπαθείς τον Μητσοτάκη. Ο Γ. τον απεχθάνεται επειδή το '90 άνοιξε τα σύνορα.
Όπως καταλαβαίνετε, όχι παιδιά μαζί, αλλά κουμπαριά και πολλή μας πέφτει. Με αυστηρές προϋποθέσεις: να μη μιλάμε στα πνευματικά μας τέκνα για το μεταναστευτικό, την Τουρκία και τα Σκόπια.
Πέρα από το χιούμορ, κάνω αυτή την ανάρτηση επειδή ο προβληματισμός μου είναι μεγάλος. Το νομοσχέδιο έχει κυκλοφορήσει, όποιος θέλει μπορεί να το διαβάσει περιληπτικά εδώ, αν δεν το έχει ήδη κάνει. Δεν επιχειρώ να κατανοήσω τους ακροδεξιούς που σκούζουν στα κανάλια, ούτε τους ανεγκέφαλους που τους ακολουθούν σαν τα σκυλιά (κυριολεκτικά κιόλας - τα λυσσασμένα), γιατί είναι χαμένος κόπος. Άλλωστε αμφιβάλλω αν έχει ενημερωθεί κανείς τους για τις προτεινόμενες διατάξεις του νόμου, αντί να απλώνει το επιχείρημα-κουβέρτα «οι ξένοι θα μας εξαφανίσουν».
Αυτό που αδυνατώ να καταλάβω, είναι πώς ένας άνθρωπος μορφωμένος, ενημερωμένος (το 'χει διαβάσει το νομοσχέδιο) και αντικειμενικά καλόψυχος αντιδρά τόσο έντονα σ' αυτές τις ρυθμίσεις. Δεν είναι ο μόνος, ξέρετε - υπάρχει μια μερίδα του κόσμου που ανήκει σ' αυτή την κατηγορία. Δεν είναι τέρατα, δεν ψηφίζουν ΛΑΟΣ, αλλά δεν γουστάρουν, ρε αδελφέ.
Φιλοπατρία ιδιαίτερη δεν έχω. Εδώ και χρόνια έχω αποφασίσει πως προτιμώ να μην έχω καθόλου ιδεώδη, αν αυτά απαιτούν να μπουν πάνω από τον ανθρωπισμό μου.
Αλλά τι θα πει «Έλληνας»; Τι σε κάνει να αποκτάς μια εθνικότητα;
Αν μου αποδείξει κανείς πως οι μισοί τουλάχιστον απόγονοι του Περικλή που ζουν σ' αυτή τη χώρα μιλάνε σωστά Ελληνικά, ξέρουν ποιος είναι ο Κακριδής (που μετέφρασε κι ένα έπος που γράφτηκε όταν οι ξένοι έτρωγαν βελανίδια, δεν ζητάω πολλά!) και δεν κλέβει την εφορία, θα πάω πάσο. Βέβαια για να το κάνει αυτό, θα πρέπει πρώτα να μου αποδείξει ότι οι μισοί τουλάχιστον κάτοικοι της χώρας έχουν στο οικογενειακό τους δέντρο κάποιον απ' τους χτίστες της Ακρόπολης. Τελικά, μάλλον ζητάω πολλά.
Για μένα η ιθαγένεια έχει κάποιο νόημα, όταν μιλάμε για ένταξη στον κοινωνικό ιστό. Γι' αυτό και συμφωνώ με τις συνεντεύξεις και δέχομαι να περνάς από κόσκινο κάποιον πριν του τη δώσεις. Αλλά όταν αυτός ο κάποιος πληρώνει φόρους και εισφορές και τα σκάει γενικώς, όταν έχει μεγαλώσει εδώ, όταν οι φίλοι του είναι Έλληνες, όταν έχει φάει το μεγαλείο της δημόσιας εκπαίδευσής μας, τι τον διαχωρίζει από τους Έλληνες;
Σ' αυτές τις ερωτήσεις από τον Γ. δεν παίρνω απάντηση.
- Δεν είναι Έλληνας. Τέρμα. Δηλαδή εσένα θα σου αρέσει να περπατάς στο δρόμο και να βλέπεις παντού ξένους;
- Και τώρα βλέπω παντού ξένους. Αν είναι αισθητικό το ζήτημα, φαντάσου πως αν πάρουν την ιθαγένεια δεν θα είναι και τόσο ταλαιπωρημένοι. Θα γίνουν beautiful people, σαν κι εμάς.
- Τι να πω. Ειλικρινά δεν σε καταλαβαίνω.
- Ούτε κι εγώ.
Χιλιοειπωμένα, θα μου πείτε. Πες μας κάτι καινούριο. Ε, μα, δεν σας ξαφνιάζει κι εσάς όταν πρέπει να γράφεις και να λες τα αυτονόητα;
Το πατρικό μου στη Θεσσαλονίκη είναι μεζονέτα σε συγκρότημα κατοικιών. Από κάτω κι από δίπλα μένουν οικογένειες Αλβανών με μικρά παιδάκια. Τα καλοκαίρια βγαίνουν στην αυλή κι οι μαμάδες κάθονται έξω και πιάνουν την κουβέντα. Με εξαίρεση μια οικογένεια ακόμη (η οποία έχει μικρά παιδιά και παίζουν), είμαστε οι μοναδικοί που δεν τους στραβοκοιτάμε. Η μία είναι μόλις 23 ετών - παντρεύτηκε στα 16 κι ήρθε στην Ελλάδα στα 17, χωρίς να γνωρίζει γρι Ελληνικά. Όταν ήταν λεχώνα, ο άντρας της έπεσε απ' την οικοδομή κι έσπασε τη μέση του. Η Λ. δεν είχε μάθει ακόμη τα Ελληνικά απ' την τηλεόραση κι έτρεχε στα νοσοκομεία χωρίς να ξέρει καν πώς να συνεννοηθεί με τους οδηγούς των λεωφορείων. Και μ' ένα μωράκι μερικών ημερών.
Δεν ξέρω για 'σας, αλλά εγώ στα 19 έτρωγα τα λεφτά των γονιών μου σε άλλη πόλη, έβγαζα και μερικά μόνη μου για να πίνω δέκα ποτά παραπάνω και με θεωρούσα και πολύ ώριμη που σήκωνα ένα δίσκο τα βράδια και πλήρωνα τη ΔΕΗ στην ώρα της. Κάποιοι είναι πιο τυχεροί, άλλοι λιγότερο. Αλλά γιατί να μην κάνεις χώρο στους λιγότερο τυχερούς; Γιατί να μην τους αγκαλιάσεις; Γιατί να μην κάνεις τα παιδιά τους εξίσου τυχερά με τα δικά σου;
Υπάρχουν κι άλλα, πάμπολλα επιχειρήματα, όπως για παράδειγμα η μεταναστευτική ιστορία της Ελλάδας, αλλά για μένα το ζήτημα τελειώνει εδώ. Και είναι θέμα ανθρωπισμού. Αν για να προστατεύσω την πατρίδα μου θα πρέπει να κλείσω τις πόρτες σε άλλους ανθρώπους, τότε σόρι, αλλά προτιμώ να μην έχω πατρίδα.
Μήπως πρέπει να με απελάσουν;
*Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας, τα ρωτάνε κι αυτά!
Υ.Γ. Με ενέπνευσε ο κύριος Φλωράς!
8 σχολια:
Θετεις ενα τεραστιο ζητημα, φανταζομαι το αντιλαμβανεσαι αυτο.
Την ερωτηση σου "ποιος τελικα ειναι Ελληνας", την ειχα θεσει και εγω στον δεξιο μου περιγυρο, λιγο παραλλαγμενη πριν λιγα χρονια, ρωτωντας "ποιος ειναι Μακεδονας".
Το κυριο επιχειρημα μου ηταν το εξης: Ο προπαππους μου ηταν γεννημα θρεμμα Ποντιος, απο τα παραλια της Μαυρης Θαλασσας. Καποια στιγμη ηρθε στην Ελλαδα. Ο παππους μου γεννηθηκε στον Ποντο αλλα μεγαλωσε στην Ελλαδα, οι γονεις μου και εγω γεννηθηκαμε στην Ελλαδα και μεγαλωσαμε εδω: Σε δυο διαφορετικες μακεδονικες πολεις η καθε γενια.
Εγω λοιπον, ξερω οτι σαφως δεν εχω "μακεδονικες ριζες". Μπορω να θεωρω τον εαυτο μου Μακεδονα; Αν οχι, θα μπορουν τα παιδια μου; Υπαρχει καποιο οριο, αληθεια; Π.χ. να πεις οτι ξερεις τι, η 3η συνεχομενη γενια που θα γεννηθει σε αυτον τον τοπο, θα θεωρειται ντοπια.
Ολοι εσπευδαν να μου χαρισουν τον τιτλο του Μακεδονα. Και η επομενη ερωτηση του χαλουσε την μανεστρα:
Μπορουμε να πουμε το ιδιο και για τους μεταναστες; Αν οχι, υπαρχει καποιο λογικο επιχειρημα;
Η αντιδραση που επαιρνα ηταν ενα ξερο γκουχου και μια προταση που αρχιζε με την φραση "εεεε κοιτα τωρα...".
Και ξερεις, για τους εθνογκαγκα το προβλημα δεν ειναι οτι εχουμε μεταναστες. Αν π.χ. αντι για 1εκ. Αλβανους ειχαμε 1εκ. Λουξεμβουργιους, ολα θα ηταν μελι-γαλα. Το προβλημα ειναι οτι εχουμε μεταναστες που ειναι κατωτεροι οικονομικα απο εμας ΚΑΙ δειχνουν διαφορετικοι απο εμας.
Βεβαια, εχουμε κανει και εμεις λαθη ως χωρα. Τα οποια λαθη ειναι βουτυρο στο ψωμι των γκαγκα. Ειναι ανεπιτρεπτο να επιτρεπουμε π.χ. την γκετοποιηση συγκεκριμενων περιοχων και να δινεται το δικαιωμα στον καθε Αδωνη να βγαινει και να λεει οτι η Α περιοχη ειναι απροσπελαστη.
Δεν θα επεκταθω, γιατι το σχολιο μου θα γινει μεγαλυτερο απο το ποστ σου. Θα αρκεστω σε αυτα, αν και εχω να πω αλλα δεκα :)
[To word verification απο κατω μου εχει βγαλει "proho", να το σχολιασω και αυτο; :Ρ]
Όντως, το πρόβλημα δεν είναι οι μετανάστες, αλλά ο τόπος προελευσης τους. Υποθέτω ότι δεν είμαι ρατσιστρια, αν και αυτό είναι ψέμα γιατί θεωρώ τους κυπρίους κακούς και ηλίθιους, αλλά οκ. Δεν ασχολούμαι καθόλου με την πολιτική, οπότε θα σου πω μια παρατήρηση που έχω κάνει απλώς: δεν είμαστε μια χώρα που μπορεί να υποστηρίξει τους μετανάστες. Στο Λονδίνο και στο Παρίσι, βλέπεις τους ίδιους ανθρώπους με εδώ πέρα και δεν σου κάνουν εντύπωση... Καλύτερη ποιότητα ζωής; Ισως, σου λέω δεν έχω ιδέα, μπορεί να λέω και βλακείες. Είμαι ρατσιστρια υποθέτω που ενοχλουμαι όταν στο 049 η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική από τις μυρωδιές των ανθρώπων αυτών, και πολλές φορές μάλιστα είμαστε όλοι μια μάζα επειδή δεν χωράμε. Πιο τακτικά δρομολόγια; Ισως θα έπρεπε να γίνει αυτό. Από την άλλη όσον αφορά την παιδεία, δεν είμαστε και εμείς καλύτεροι, αυτοί απλά είναι το κερασάκι στην τούρτα. Ίσως να μην σέβονται τον τόπο που τους φιλοξενεί, κάποιοι σίγουρα όχι και αυτό από εμένα είναι κατακριτεο. Το ζήτημα και το τι πρέπει να γίνει είναι ατελείωτο.
Περα απ'οτιδηποτε αλλο, εχω να πω οτι αυτο ειναι ενα βαθια ανθρωπινο και συγκινητικο ποστ. Μπραβο!
Ένας λόγος για τους οποιους στέκομαι λίγο σκεπτικά απεναντι στο θέμα, είναι ο "έλεγχος". Τι προϋποθέσεις δλδ θα υπάρχουν για να μένει πλέον νόμιμα στη χώρα, να εργάζεται νομιμα, να φορολογείται κτλ.
Κατα τ άλλα, εννοείται ότι συμ΄φερει στη χώρα, ακόμα και τελείως υλιστικά, να νομιμοποιήσει τους μετανάστες, δεν το συζηταμε αυτό!
Τώρα όσο για τα παιδιά που γεννιούνται εδώ και μεγαλώνουν εδώ, τι να πω! Είχα πέρσι μια μαθητρια, άριστη και στα μαθηματα και στο χαρακτήρα, με γονεις εξαιρετικούς και εξιέπαινους. ΄Το παιδί αυτό δεν είχε χαρτιά και το γνώριζε, αλλα γενήθηκε, μεγάλωνε, μορφωνόταν εδώ, είχε ελληνική παιδεία και δεν είχε καν ταξιδέψει στη χώρα καταγωγής του. Σε πληγώνει αυτό... αν αυτό το παιδί δεν ήταν ελληνάκι, τότε τι ήταν;
πάντως, πολλοί άνθρωποι που λένε αυτά που λεει ο φίλος σου, βλέπεις σε προσωπικές τους περιπτώσεις ότι τλεικά δεν είναι έτσι. Κι εγώ έχω μια φίλη που θεωρητικά είναι "κατά των μεταναστων", αλλά πάντα βοηθάει όποιους μεταναστες βρεθούν κοντά της και χρειάζονται βοήθεια, και νιώθει συμπόνια μεγαλύτερη απ πολλούς "φιλελεύθερους"
@sourotiri: Συμφωνώ. Ένα θέμα επεκτείνει το χάσμα είναι και η θρησκεία, πάντως. Όχι μόνο επειδή έχουμε μάθει ότι Μουσουλμάνοι=Τούρκοι=τζιζ κακά, αλλά κι επειδή παίζει τόσο ρόλο στον καθημερινό τρόπο ζωής. Έχουμε πολύ δρόμο μέχρι ν' ανοίξουν όλοι τους εγκεφάλους τους και να δεχτούν τόση διαφορετικότητα, κι όταν ακόμη γίνει αυτό θα έχουμε άλλα θέματα (δες π.χ. τι έγινε στη Γαλλία με τις μπούρκες).
Για το προχώ, :D.
Φλονς, ε δεν νομίζω πως κάποιος που ενοχλείται από δυνατές μυρωδιές μπορεί να χαρακτηριστεί ρατσιστής! Αυτό νομίζω πως είναι πια το άλλο άκρο. Πάντως πιστεύω πως, οικονομικά, η χώρα μπορεί μια χαρά να στηρίξει μετανάστες.
@mad: ;)
Λίνα, έχεις δίκιο, κι εγώ έχω τις επιφυλάξεις μου για τις διαδικασίες ελέγχου και τις μίζες που θα πέσουν.
Σε προσωπικό επίπεδο, φυσικά και δεν είναι έτσι ο Γ. Εν προκειμένω, όμως, πόσο νόημα έχει να διαχωρίζει κανείς το προσωπικό από την πολιτική πράξη; Αν δηλαδή γίνει δημοψήφισμα (πράγμα που απεύχομαι όσο δεν φαντάζεσαι) και ψηφίσει κατά, τι να το κάνω που θα απλώσει το χέρι του όταν τον χρειαστούν;
Πολλά τα ερωτήματα. Ωραίες ιστορίες ανοίξαμε. ;)
Πόσο μου αρέσει να διαβάζω τέτοια κείμενα!
Αυτό το είδες;
http://www.neolaia.gr/wordpress/index.php/2010/02/08/ellinares-genniountai/
Εγώ θα σου πω το άλλο.....
Παντού υπάρχουν καλοί και κακοί. Μπορεί όσοι ήρθαν εδώ να μην είναι όλοι καλοί, αλλά τι μας κάνει εμάς να τους κοιτάμε αφ' υψηλού και να μην τους θέλουμε; Όταν εμείς οι ίδιοι ξεχάσαμε τι πέρασαν οι πρόσφυγες όταν ήρθαν από την Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Ρωσία. Τους ίδιους τους Έλληνες δεν θέλαμε μέσα στην Ελλάδα.....
Καλό βράδυ!!!!
Κρουσίλα, θενξ, δεν το είχα δει και πέθανα στο γέλιο! Τι σούργελα...
Σταυρούλα, ναι, χρειάζεται καιρός για να αλλάξει η νοοτροπία...
Δημοσίευση σχολίου