Στο ταξί:
-Και που λες, κοπελιά, θα πούμε το Δεσπότη Παναγιώτη.
-Λέτε, ε;
-Βρε άκου που σου λέω. Θα μας λιώσουν.
-Θα δούμε.
-Δεν βλέπεις ειδήσεις;
-Γιατί, εσείς με τη δουλειά που κάνετε προλαβαίνετε να δείτε;
-Όσο μπορώ βλέπω. Ακούω και τον Τράγκα στο ραδιόφωνο... Είναι καθήκον μου, κοπελιά, να ενημερώνομαι. Αλλά η δική σου γενιά τα βλέπει διαφορετικά τα πράγματα.
Λοιπόν, κι επειδή έχουν αρχίσει να χορεύουν τα νεύρα μου.
Όταν παίρνατε λεφτά απ' την Ευρώπη για να κάνετε τη χώρα μπουρδέλο, η δική μου γενιά το μόνο που έβλεπε ήταν Άμποτ και Κοστέλο, κάθε απόγευμα στις έξι - στις εφτά μας έβαζαν για ύπνο.
Όταν ψηφίζατε τριάντα χρόνια το ίδιο λαμόγιο, επειδή έκλεβε λίγο και για σας ή για να σας διορίσει το ανεγκέφαλο που δεν άνοιγε βιβλίο κι έβγαλε το Δημοτικό με εφτά, η δική μου γενιά ό,τι μεγάλωνε, έβλεπε κι άκουγε και γινόταν ο καθρέφτης σας.
Όταν παίρνατε μίζες, δίνατε μίζες, αγοράζατε κούρσες με λεφτά που δεν είχατε (τι είναι η τράπεζα, ρε; ο Φιλόπτωχος;) και κάνατε μώκο αρκεί να γινόταν η δουλειά σας, η δική σας δουλειά μόνο, για την κοινή ωφέλεια τίποτα, η δική μου γενιά δεν ψήφιζε καν.
Ήσασταν νέοι τις δύο καλύτερες δεκαετίες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Τις πιο σταθερές, τις πιο πλούσιες. Μοναδική σας υποχρέωση ήταν να διαχειριστείτε σωστά όλα αυτά που σας δόθηκαν, να μη φάτε μόνο, να χτίσετε κάτι και για τους επόμενους.
Και τα κάνατε σκατά. Μην ακούω το παραμύθι ότι μας εκμεταλλεύονται για να πλουτίσουν τα λαμόγια της Γουόλ Στριτ. Ναι, δικέ μου, αλλά αν δεν ήσουν αυτός που ήσουν, δεν θα σου έπιαναν τον κώλο τόσο εύκολα. Εσύ δηλαδή δεν έκανες τίποτα κακό;
Είμαι 25 χρονών και δουλεύω σαν το σκυλί. Πληρώνω στο ΤΕΒΕ 200 ευρώ κάθε μήνα, από την τσέπη μου, για να ακούω ότι το ταμείο δεν έχει να δώσει σύνταξη στον παππού μου. Πώς με κόβεις; Πιστεύω ότι θα έχει να δώσει και σ' εμένα, σαράντα χρόνια μετά;
Και το χειρότερο είναι ότι μ' αυτά που ακούω γύρω μου, λέω κι ευχαριστώ. Κάνω το σταυρό μου που δουλεύω δεκαπέντε ώρες τη μέρα, κατάλαβες; Γιατί άλλοι δεν έχουν ούτε μία.
Λοιπόν, τα κάνατε σκατά. Αλλά τουλάχιστον σταματήστε να γκρινιάζετε. Αντί να βλέπετε ειδήσεις και να σκούζετε, ή ν' ακούτε Τράγκα (Τράγκα! of all people!), βάλτε το κεφάλι κάτω, πληρώστε τα και ζητήστε και κανά συγγνώμη.
Συγγνώμη από μένα, που θα φάω το αγγούρι.
-Και που λες, κοπελιά, θα πούμε το Δεσπότη Παναγιώτη.
-Λέτε, ε;
-Βρε άκου που σου λέω. Θα μας λιώσουν.
-Θα δούμε.
-Δεν βλέπεις ειδήσεις;
-Γιατί, εσείς με τη δουλειά που κάνετε προλαβαίνετε να δείτε;
-Όσο μπορώ βλέπω. Ακούω και τον Τράγκα στο ραδιόφωνο... Είναι καθήκον μου, κοπελιά, να ενημερώνομαι. Αλλά η δική σου γενιά τα βλέπει διαφορετικά τα πράγματα.
Λοιπόν, κι επειδή έχουν αρχίσει να χορεύουν τα νεύρα μου.
Όταν παίρνατε λεφτά απ' την Ευρώπη για να κάνετε τη χώρα μπουρδέλο, η δική μου γενιά το μόνο που έβλεπε ήταν Άμποτ και Κοστέλο, κάθε απόγευμα στις έξι - στις εφτά μας έβαζαν για ύπνο.
Όταν ψηφίζατε τριάντα χρόνια το ίδιο λαμόγιο, επειδή έκλεβε λίγο και για σας ή για να σας διορίσει το ανεγκέφαλο που δεν άνοιγε βιβλίο κι έβγαλε το Δημοτικό με εφτά, η δική μου γενιά ό,τι μεγάλωνε, έβλεπε κι άκουγε και γινόταν ο καθρέφτης σας.
Όταν παίρνατε μίζες, δίνατε μίζες, αγοράζατε κούρσες με λεφτά που δεν είχατε (τι είναι η τράπεζα, ρε; ο Φιλόπτωχος;) και κάνατε μώκο αρκεί να γινόταν η δουλειά σας, η δική σας δουλειά μόνο, για την κοινή ωφέλεια τίποτα, η δική μου γενιά δεν ψήφιζε καν.
Ήσασταν νέοι τις δύο καλύτερες δεκαετίες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Τις πιο σταθερές, τις πιο πλούσιες. Μοναδική σας υποχρέωση ήταν να διαχειριστείτε σωστά όλα αυτά που σας δόθηκαν, να μη φάτε μόνο, να χτίσετε κάτι και για τους επόμενους.
Και τα κάνατε σκατά. Μην ακούω το παραμύθι ότι μας εκμεταλλεύονται για να πλουτίσουν τα λαμόγια της Γουόλ Στριτ. Ναι, δικέ μου, αλλά αν δεν ήσουν αυτός που ήσουν, δεν θα σου έπιαναν τον κώλο τόσο εύκολα. Εσύ δηλαδή δεν έκανες τίποτα κακό;
Είμαι 25 χρονών και δουλεύω σαν το σκυλί. Πληρώνω στο ΤΕΒΕ 200 ευρώ κάθε μήνα, από την τσέπη μου, για να ακούω ότι το ταμείο δεν έχει να δώσει σύνταξη στον παππού μου. Πώς με κόβεις; Πιστεύω ότι θα έχει να δώσει και σ' εμένα, σαράντα χρόνια μετά;
Και το χειρότερο είναι ότι μ' αυτά που ακούω γύρω μου, λέω κι ευχαριστώ. Κάνω το σταυρό μου που δουλεύω δεκαπέντε ώρες τη μέρα, κατάλαβες; Γιατί άλλοι δεν έχουν ούτε μία.
Λοιπόν, τα κάνατε σκατά. Αλλά τουλάχιστον σταματήστε να γκρινιάζετε. Αντί να βλέπετε ειδήσεις και να σκούζετε, ή ν' ακούτε Τράγκα (Τράγκα! of all people!), βάλτε το κεφάλι κάτω, πληρώστε τα και ζητήστε και κανά συγγνώμη.
Συγγνώμη από μένα, που θα φάω το αγγούρι.
6 σχολια:
Thumbs fucking up!!!
καλά τα είπες πολύ ωραία μιλάμε. νισάφι πια που νομίζουν ότι η νέα γενιά είναι υποχρεωμένη να κάθεται να ασχολείται με τις μαλακίες τους.
Ωραία τα είπες αλλά για τον Τράγκα δεν έχεις δίκιο...
Είναι ο μεγαλύτερος και καλύτερος κονφερανσιε του πλανήτη!!!
:P
τι να πω.... ίδια γενιά είμαστε, ακριβώς ό,τι νιώθω έγραψες.
Βέβαια δεν κάνουμε την ίδια δουλειά. Λέμε και οι δυο "ευτυχώς" που έοχυμε δουλειά, αλλά εσύ δουλεύεις όλη την ημέρα, κι εγώ πολεμάω ν αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας, όπως πολλοί ξυσταρχιδες δημοσιοι υπάλληλοι
Δεν διαφωνώ καθόλου με όλα αυτά που λες, μόνο θέλω να προσθέσω ότι εμείς οι Έλληνες, πάντα είμασταν τέτοιοι.... ανεξάρτητα από αυτούς που είναι στην εξουσία. Τι εννοώ; Με μίζα μπήκαν οι περισσότεροι στις θέσεις που μπήκαν, με μίζες έγιναν γιατροί, δικηγόροι, πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι..... Δεν λέω για σένα και για μένα, αλλά αν δεν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη...... δεν κάνεις τίποτα. Εσύ και εγώ θα πληρώσουμε, δυστυχώς........ όλους αυτούς..... που κάθονται και μόνο άχρηστοι είναι..... Και εννοώ μόνο τους άχρηστους που οδήγησαν τη χώρα μας εδώ που είναι....
Την καλησπέρα μου!!!!
Σουρ, θενξ. :)
Φλονς, υποχρεωμένοι δεν είμαστε, αλλά εμείς θα τα φάμε.
Χιονόμπαλα, λολ
Λίνα, ακριβώς!
Σταυρούλα, μα ναι, το πιστεύω ακράδαντα πως για όλο αυτό το χάλι ευθύνονται αποκλειστικά οι πολίτες...
Δημοσίευση σχολίου